Uzun zamandır blog yazmayan ben, benden blog bekleyen, takip ettiğinden emin olduğum başta Ceyda ve Deniz olmak üzere diğerleri... Zaman sıkışıklığından değil, yazma yoğunluğunu elde edemediğim için bir süredir yazamıyorum. Hoffman'ın masallarını bilir misiniz? Sürekli aşkı arayıp her defasında hüsrana uğrayan genç şair, operanın sonunda asıl aşkı en başından beri yanında taşıdığı ilham perisiyle yaşadığını farkeder. Diğer kadınlar ise bu periye olan hisleri için basit aracılardır.
İlham perimle aramda bir problem yok, aşk yaşamıyoruz ama kankayız (bknz.en sevdiğimden). Ama her ilişkinin biraz rahatlamaya ihtiyacı var. Çünkü;
-Değinilecek sosyal konular hiç bitmez
-Toplumsal çarpıklıkların sonu hiç gelmez
-Haksızlıklar son bulmaz
- Hayat devam ettikçe tıpkı üsttekiler gibi mutluluklar, hüzünlü-mutlu olaylar, paylaşılacak anılar duygular hiç bitmez.
Kankamın o yüzden tatile ihtiyacı var. Onsuz ama onla yani uzaktan yardımla yazabileceğim konular;
-Kalbim kırık değil,
-Aldatılmadım
-Kandırılmadım, söylenen yalanlar kişileriyle birlikte tarihe gömüldü
-Kimseye söyleyip isteyip de içimde tuttuğum birşey yok, olanların da artık söylenmeye ihtiyaçları yok.
O zaman? Hayat biraz aksın, kankamla birbirimize anlatacaklarımız biriksin, sonra yazarım uzuun uzun.
Olur bence, sizce?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder